Blog – Blog

Zoeken:

Full-time Youtuber?

5 januari 2022 Blog ± 6 minuten 830 woorden

Het is lastig, eng vooral, om de overstap te maken van mijn beroep als ontwerper-in-opdracht naar zelfstandig ontwerper. In dit blog het hoe, wat en waarom je mij misschien wil steunen.

De sprong wagen

Al een paar jaar(!) probeer ik full-time YouTuber te worden met daarnaast eigen werk te maken en te verkopen via mijn webshop. Maar deze overstap maken is tricky wanneer jouw energie om animaties en video’s te maken wordt ingenomen door commerciële opdrachten.

Ik spring op twee benen van links en rechts. Hierdoor kan ik mij niet genoeg focussen en regelmatig nieuwe video’s uploaden naar YouTube om een publiek degelijk op te bouwen. Dit schaadt de opbouw en maakt alles trager.

2021 en de hele pandemie hebben mij (en vast vele anderen) doen realiseren hoe fragiel en kort het leven is.

Daarnaast veroorzaakt dit tegenzin bij de mogelijkheid van een nieuwe commerciële opdracht. Niet leuk voor mezelf maar vooral ook niet voor de opdrachtgever! En ik heb geluk gehad met zeer veel en hele leuke opdrachtgevers ❤️️

Al zijn er uitzonderingen (lees verderop).

2021 en de hele pandemie hebben mij (en vast vele anderen) doen realiseren hoe fragiel en kort het leven is.

Zoiets onverschilligs als een virus kan je leven in één keer veel moeilijker maken of zelfs kortwieken. Ook al lijk je gezond.

Daarnaast was het lange sterfbed van mijn oma ook een wekker. Ze had zoveel spijt over dingen die ze niet had gedaan: Ik wil zo niet worden.

Plus, sinds eind 2020 heb ik zelf een chronisch medisch probleem met mijn slokdarm. Ik heb een “hernia diafragmatica” te hebben, een middenrifbreuk. Hierdoor komt de maagopening wat naar boven en sluiten de kleppen niet meer zo goed.

Medicijnen helpen, maar i.c.m. gevoelige darmen met een veel grotere handleiding dan de doorsnee persoon en hoe vaak ik te maken heb gehad met de dood en angst in het verleden, ben ik het beu. Het moet anders. Dat moet dit jaar.

Ik wil hoe dan ook de sprong wagen.

Een reden voor je bestaan

Samen met een paar andere videomakers in Groningen dromen we van Youtube-succes. Wie droomt niet van succes? Succes is een relatieve term, het kan ook zijn dat je domweg genoeg verdient om te kunnen leven – het hoeven geen miljoenen te zijn.

Ik streef dat extreme dan ook niet na: Ik wil louter kunnen leven van mijn eigen werk. Samen met andere Groningse makers willen we elkaar helpen, aan elkaar refereren en een waar Gronings YouTubebolwerk opbouwen.

Talent genoeg, hier!

Wanneer je niet meer van opdrachtwerk leeft moet je (als autonoom ontwerper of kunstenaar) een publiek opbouwen. Met mijn kaarten en plattegronden kom ik een eindje, via mijn webshop. Maar dit zet niet genoeg zoden aan de dijk om er van te kunnen leven.

Ik ervaar trots wanneer ik kaarten en plattegronden mag maken die ook werkelijk in de praktijk worden gebruikt, dat is het soort opdrachtwerk wat ik wel wil blijven doen, onder andere voor OV-Bureau Groningen Drenthe.

Qua animatie- en illustratiewerk raakt het nét niet die zenuw die het zou moeten raken. Het scripten en storyboarden is leuk, maar de video’s bereiken vaak maar weinig publiek en vervagen vervolgens in obscuriteit.

Misschien ben je bekend met de term ikigai. Een Japans concept wat slaat op je reden om te bestaan. Hierin komen waar je goed in bent, waar je van houdt, wat de wereld nodig heeft en waar je betaald voor kan worden bij elkaar.

Waar ik van hou (en mezelf redelijk goed in acht) is verhalen vertellen in de vorm van video en animatie. Ik kan dingen uitleggen op manieren die de wereld kan helpen, zie maar eens mijn Youtubekanaal Into The Ordinary.

Ik word er nog niet echt voor betaald, en dat is waar de stress zit…

Wat ik ga doen en wil je mij helpen?

Ik ga me focussen op Into The Ordinary (nu al dik 72.000 abonnees zonder updates in de laatste paar jaren) en mijn eigen kanaal. Ik maak uitleganimaties en video’s over kaarten, plattegronden, de wereld om ons heen, infrastructuur en design.

Alles achter de schermen leg ik vast via mijn Patreon, waar je als lid een kijkje (en zegje!) in de keuken krijgt. Dat is één manier waarop je mij kan steunen voor maar een paar euro per maand.

Daarnaast wil ik andere Groningse aspirant-YouTubers helpen met raad en daad om zo elkaar te helpen publiek op te bouwen en mooie verhalen te vertellen. Ben je er één? Neem dan ook even contact op.

Daarnaast blijf ik kaarten en plattegronden tekenen voor mijn webshop, maar ik wil ook meer kunstobjecten maken. Gelimiteerde prints, beelden, andere objecten. Door daar iets aan te schaffen steun je mij ook.

Én ik zoek sponsoren voor mijn video’s. Dat kan ook zeker helpen, met name voor ITO, waar duizenden views bijna gegarandeerd zijn.

Wil je mij helpen? Ik wil los vanaf februari/maart ongeveer.

En als ik keihard faal dan zal ik ook daar natuurlijk verslag over uitbrengen 🙂

De stuiterbal

21 januari 2021 Blog ± 5 minuten 702 woorden

Het heeft even geduurd – een goed decennium of twee – maar ik ben me eindelijk bewust dat ik een stuiterbal ben. Een soort windvaan die met vlagen meedraait. De ene keer heb ik zin in het werken aan mijn website, dan wil ik vooral weer veel Minecraften, vaak heb ik enorm veel motivatie om te sleutelen aan kaarten en plattegronden.

Voorbeeld: Ik geef me dan helemaal aan project A en besteed er het grootste deel van mijn werkdag aan, ongeveer een week lang. Daarna ben ik erop uitgebrand en raak ik weer gemotiveerd om met project B, C of G verder te gaan.

Dit is oké, want na een poosje ga ik verder waar ik gebleven was bij project A. Als er een manier is om “zin” te doseren dan heb ik nog niet uitgevonden hoe, precies.

Ik kan me voorstellen dat dit niet de meest efficiënte manier is om motivatie te beheersen, als dat een vaardigheid is.

Hoe anders is het met opdrachten die ik doe voor opdrachtgevers. Hier staat altijd een soort druk op de ketel: De verwachting van de klant. Er zijn afspraken gemaakt, er is een contract in de vorm van een offerte en natuurlijk kom ik mijn afspraken na.

Dit doe ik al 12 jaar en het werkt. Zulke afspraken zijn de motivatiestok achter de stuiterbaldeur, om maar een vierkant gezegde in een rond gaatje te stoppen.

Sinds 2018, waarbij mijn eerste Snelwegkaart viraal ging in de Nederlandse twittersfeer, wil ik mij meer richten op mijn grootste passie: Kaarten en plattegronden. En dan met name zelf kaarten en plattegronden maken.

Leven van vrij werk, als een kunstenaar, is hierbij de droom.

Lees verder

Het opzetten van een blog

8 juni 2019 Blog ± 4 minuten 476 woorden

Er zijn zeker voordelen aan zo’n overactieve fantasie die overal mogelijkheden ziet: Ik leer snel, alles is interessant en heb mezelf inmiddels genoeg vaardigheden aangeleerd om vrij snel te kunnen concepten. Zo maak ik muziek, illustreer, ontwerp, programmeer en presenteer ik. Maar naar de buitenwereld moet het soms onduidelijk zijn wat ik nú weer doe.

Is Sebas gestopt met animaties maken? Nee. Met zijn muziek dan? Nee. Okee, met die podcasts dan? Ja en nee. Ah, okee. En al die vorige blogs? Ja en eh, nee dus. Je plattegronden dan? Nee ook niet, maar heb wel plannen om dat wéér anders te doen (heb sebasvandenbrink.shop gekocht).

Ik stel me zo voor dat vrienden waar ik steeds nieuwe ideeën tegenaan gooi een beetje de hoop opgeven. Meewarig meeknikken en een schouderklopje geven. Het is erg lastig voor mij om een idee af te maken. De enkele grootste droom die ik ooit had – ontwerper worden – is al uitgekomen. En nu is mijn fantasie aan het feesten, zich aan het storten op een maalstroom aan impulsen.

Werkelijk alles kan mij inspireren. Straatlantaarns, een deuntje, een woord, een blik, een plaatje. Tegelijkertijd kan diezelfde fantasie mij beren op de weg doen zien, of zelfs spoken. Angst is iets wat ik goed ken. Vaak noem ik onredelijke angst “de verkeerde kant op fantaseren.” Dit helpt met relativeren. Al kan de fantasie soms zó sterk zijn dat ik me er fysiek in kan leven.

Het is een soort impulsiviteit die ik lastig vind te beheersen, wanneer het op mijn eigen ideeën aankomt. Voor opdrachtgevers is dit geen punt, er is dan een duidelijke afspraak en een deadline. Daar kan ik goed mee overweg, dit geeft duidelijkheid. Misschien moet ik een soort mentor, coach of opdrachtgever-voor-mezelf vinden?

Ik ben blij deze impulsiviteit te zien als iets wat me meer dwarszit dan goed doet. Maar hoe leer ik het controleren? Beheersen? En zelfs toepassen? Het is niet iets wat ik wil zien als mankement, dit is wie ik ben. Nu wil ik het leren gebruiken.

Nieuw blog.

Soit. Een nieuw blog dus. Hopelijk is het dit keer een blijvertje. Het is zo opgezet dat ik ermee kan doen wat ik wil. Het is niet gekoppeld aan mijn portfolio óf mijn webshop (Studio Legenda SebasShop, vooralsnog). Op deze manier kan ik in elk geval mijn ideeën opschrijven. Een zoveelste kanaal voor mijn brein om te brainfarten.

Heb je zelf ervaring met zulke wispelturigheid? Of heb je behoefte aan iemand met zo’n brein? Eigenlijk ben ik een informatiespons, ik stel je graag allerlei nieuwsgierige vragen en koppel daarmee dingen terug vanuit een ander perspectief. Tijdens het produceren van een animatie heb ik gemerkt dat dit nuttig kan zijn.

Wel wordt die spons regelmatig uitgeknepen (alvast sorry wanneer ik je naam vergeet), want er moet nieuwe informatie in.

Tot horens?

logo

Copyright © 2022 Sebas van den Brink.
Alle rechten voorbehouden.
bno logo